arapdiyari.com

     Dün Kara Çarşamba idi. Yöremizdeki insanların geleneksel inanışların etkisinde kalarak sürdürdüğü bir görenek tekrarlandı. Bu gün (yani Kara Çarşamba günü) insanlar evlerinde kalmaz, kırlara çıkarlar.

Sabah erkenden gün kararana kadar açık havada kalırlar. Kırlarda piknik yaparlar. Aksi halde evlerinde kalacak olurlarsa başlarına bir uğursuzluk geleceğinden korkarlar. Bu inanışın nereden geldiğini bilemiyoruz. Dini bir temeli var mı? Yoksa İsrailiyat mı? Belki de ikisinin etkisinde kalınarak oluşmuş bir görenektir. Kur’an-ı Kerim’de birkaç yerde geçen Hud (a.s)’ın kıssası anlatılırken; “Eyyem ül-nesihêt” (uğursuz günler) ibaresi geçmektedir.  Bazı insanlar buradan yola çıkarak bu günlerin uğursuz olduğuna inanmaktadır. Öyle ki birçok köyde hala, Kara Çarşamba günü çocuklar okullara gönderilmez. Korkular sadece bir günü dışarıda geçirmekle bitmez. Bu hafta boyunca yıkanılmaz da.
        Halk arasında “ziyef” veya “zibıket” diye tabir edilen kavramın karşılığı Rumi Takvime göre; Şubat ayının son Çarşamba günü ile başlayan ve Mart ayının ilk haftasının Çarşamba gününe kadar devam eden, 8 gün 7 gece süren haftadır. Bu süre içinde insanlar tedirgin olurlar. Çünkü hava her an değişebilmekte yahut bir belaya duçar olabileceklerinden korkarlar.
            Şunu iyi bilmeliyiz ki, Hud (a.s)’ın halkının helak olduğu günlerin uğursuzluğu sadece o halk içindi. Çünkü dünyadaki diğer halklara bir zarar gelmemişti. Onun için insanlarımızın korkuları yersizdir. 

                                                            Ebu Huseyn El-Haldehî